การใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ประเมินพื้นที่เสี่ยงต่อการแผ้วถาง เพื่อทำเกษตรกรรม ในพื้นที่บางกลอยบน อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน

การใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ประเมินพื้นที่เสี่ยงต่อการแผ้วถาง เพื่อทำเกษตรกรรม ในพื้นที่บางกลอยบน อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน
  • ชื่อเอกสาร: National Park Management
  • เอกสาร: พร้อมดาวน์โหลด
  • การใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ประเมินพื้นที่เสี่ยงต่อการแผ้วถาง เพื่อทำเกษตรกรรม ในพื้นที่บางกลอยบน อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน

ธรรมนูญ  เต็มไชย 

ศูนย์วิจัยและพัฒนานวัตกรรมอุทยานแห่งชาติ จังหวัดเพชรบุรี, 

สำนักอุทยานแห่งชาติ  กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, กรุงเทพฯ


บทคัดย่อ 

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อคาดคะเนพื้นที่เสี่ยงต่อการถูกแผ้วถางเพื่อทำการเกษตร ในบริเวณลุ่มน้ำบางกลอยบน โดยใช้ข้อมูลพื้นที่บุกรุกแผ้วถางป่าที่เกิดขึ้นจริงเป็นเสมือนจุดสุ่มตัวอย่าง นำมาวิเคราะห์ด้วยแบบจำลอง MaxEnt (Maximum Entropy modeling) ภายใต้ปัจจัยทางกายภาพและชีวภาพ ผลการวิเคราะห์ พบว่า ในพื้นที่ลุ่มน้ำบางกลอยบน มีพื้นที่ความเสี่ยงสูงที่จะถูกแผ้วถาง 29,457 ไร่  มีความเสี่ยงปานกลาง 58,384 ไร่ และมีความเสี่ยงน้อย 76,794 ไร่ โดยพื้นที่ที่มีความเสี่ยงสูงที่จะถูกแผ้วถาง บริเวณหลัก ๆ คือ ที่ราบริมแม่น้ำบางกลอย และริมห้วยสามแพร่ง